English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Έχετε ακούσει τη φράση: " Το χειροποίητο έχει διαχρονική αξία"?
Πιστεύω πως κάποιος/α που δεν έχει ασχοληθεί με το "θέμα" δεν μπορεί να καταλάβει την ένοια της παραπάνω φράσης.

Να το κάνω λιανά λοιπόν!
Ότι έχει να κάνει με οτιδήποτε χειροποίητο, σημαίνει καλής ποιότητας υλικά, 
επίλεγμένα και διαλεγμένα από τον/ην ίδιο το/η δημιουργό,  μα πάνω απ'όλα.... δουλειά ατελείωτη!
Δουλειά νου και σώματος!

Να το κάνω ακόμα πιο λιανά!

ΕΔΩ  αναφέρω πως έμαθα την τέχνη-τεχνική.
Ξεκίνησα να πλέκω από το Γυμνάσιο-Λύκειο.
Με βελόνες βασικά.
Με το βελονάκι δεν το "είχα"...

Μου άρεσε πολύ να αυτοσχεδιάζω. Έπαιρνα λοιπόν το χαρτί μιλιμετρέ,
και ξεκινούσα.
Όταν τελείωνε η "ζωγραφική" στο χαρτί, άρχιζε η ζωγραφική με τις βελόνες!

Και...να το αποτέλεσμα!!


Δυστυχώς δεν έχω καλή φωτογραφική μηχανή και η ποιότητα της εικόνας δεν έχει καμία σχέση με την παγματικότητα, αλλά αν μπορείτε να παρατηρήσετε τη σημαντική λεπτομέρια, πως ύστερα από 35 χρόνια περίπου αυτά τα πουλοβερ ζουν και βασιλεύουν και βρίσκονται στην αρχική τους κατάσταση, χωρίς κάποια ιδιαίτερη μεταχείρηση και περιποίηση, θα καταλάβετε τι σημαίνη η φράση : "Διαχρονική αξία"


Συνεχίζεται...


Αν θυμάστε στην προηγούμενη ανάρτηση,( εδώ )ανέφερα πως έχω λατρέψει τα πλεκτά αξεσουάρ
Έχω φτιάξει τα πρώτα μου κομμάτια και θα σας τα παρουσιάσω σιγά σιγά.
Προς το παρόν...

Σας παρουσιάζω  το ΑΤΕΛΙΕ!!!





Μαλλιοκούβαρα, βελονάκια, κορδέλες,υφάσματα,χάντρες, κλωστές και ότι άλλο ανακυκλώνεται, θα το βρεις εδώ!!



Στο δεξί πόδι αν μπορείς να διακρίνεις, το τερλίκι της Δήμητρας, στο αριστερό πόδι το τερλίκι της Γκρέτας και στη μέση του μικρού πρίγκιπα!!


Ναι, το ξέρω πως δε φαίνονται καλά!!
Ορίστε λοιπόν!
Αναλυτικά!

Τα τερλίκια της Γκρέτας




Τα τερλίκια της Δήμητρας



Τα τερλίκια του μικρού πρίγκιπα

Τακτοποιημένα στις θήκες τους!

Σημ: Τα τερλίκια μας τα έπλεκε η γιαγιά αργότερα, μου έμαθε κι εμένα την τεχνική. 
Είναι κάλτσα-παντόφλα που φοριέται μέσα στο σπίτι μόνο!

Τα συγκεκριμένα ήταν από τα πρώτα που έφτιαξα (όταν μετακόμισα στο νέο σπίτι) να τα φοράνε το Χειμώνα τα κορίτσια μου όταν με επισκέπτονται και να μην κρυώνουν τα ποδαράκια τους!!

και όσο γι'αυτά του Μικρού Πρίγκηπα, στην πατούσα έχω βάλει σιλικόνη γιατί γλυστράνε πολύ ( να το έχετε στα υπόψιν!)



Και...Τα συμπράγκαλα!!!



Η ραπτομηχανή έτοιμη για 'έξτρα εργασία'!!!


... Συνεχίζεται...





Ωωω! 
Ναι!!
Χρόνια μου Πολλά!
Κ'είμαστε ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή....και προχωράμε....



Πρόσεξε...είμαι 18 με 35 χρόνια εμπειρίας...λέμε...!

Μα....φυσικά..!!!

Εεε! Για να σου πωωω!! Κουλάρισε λίγο...

Γιατί όπως βλέπεις εγώ δε μπορώ...!!!

Και...όπως πολύ σωστα λέει η φιλενάδα μου..
Μην είσαι γελείος!
μια πραγματική κυρία δεν γερνάει ποτέ ...!!
53 διαμάντια και μπριγιάντια
και στην τελική...τόσο είμαι... Ωχ αδερφέ!!

ΕΚΑΝΑ ΔΩΡΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ!!
ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΑ ΒΡΗΚΑ ΣΤΟ ΓΚΟΥΓΚΛΗ, ΜΟΥ ΑΡΕΣΑΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΤΑ ΠΡΟΣΦΕΡΑ.

ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΠΛΑΚΑ ΟΜΩΣ, ΤΟ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΣ ΣΤΟ "ΑΛΛΟ ΔΩΜΑΤΙΟ"....mYpRiVeTrOoM



Η γιαγιά μου έλεγε:
"Μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε"

Αισθάνομαι τυχερή που ανήκω στη γενιά της μάθησης!

Στο γυμνάσιο, είχαμε το μάθημα των οικοκυρικών(Κυρία Κατσίγιαννη ήταν το όνομα της καθηγήτριας)
Μπήκαμε στον υπέροχο κόσμο του κεντήματος, ραψίματος, πλεξίματος και όχι μόνο.
(Κάπου έχω καταχωνιάσει το λεύκωμα με τα έργα μου!)

Στο σπίτι οι γυναίκες της οικογένειας, την ελεύθερη ώρα είχαν ένα εργοχειρο στο χέρι.
Η γιαγιά από αργαλειό (δυστυχώς δεν τον πρόλαβα ήμουν μικρούλα),την πρόλαβα μόνο να πλέκει με το βελονάκι ώρες ατέλειωτες δαντέλες, σεμενδάκια και μπελερίνες.
Η μαμά το ίδιο! Ακόμα και στη νυχτερινή της βάρδια (νοσοκόμα) είχε το πλεκτό μαζί της.
Η νουνά, η δεύτερη μάνα μου, αγαπούσε το κέντημα και το ράψιμο.

Από τις παραπάνω κυρίες λοιπόν, έμαθα όσα ξέρω!
Και τις ευχαριστώ!
Λυπάμαι μόνο γιατί δεν προχώρησα στο επίπεδο της μάθησης!
Έμεινα με τα βασικά...
Αν τότε είχα το μυαλό που έχω τώρα θα ήταν διαφορετικά..!
Το καλό της υπόθεσης είναι πως έχω καλλιτεχνικό πνεύμα και μου αρέσει να δημιουργώ..!
Οπότε....
Μιας που ήρθε ο καιρός να ξαναπιάσω βελονάκι στα χέρια μου (κακώς που τα άφησα πίσω όλα αυτά τα χρόνια..) ελπίζω η φράση " Μάθε τέχνη κι άστηνε κι άμα πεινάσεις πιάστηνε" να...."πιάσει τόπο"..!!
Το αποφάσισα, ξεκίνησα κι ο Θεός βοηθός!!

Προς το παρόν ασχολούμαι με το βελονάκι κι έχω λατρέψει τα πλεκτά αξεσουάρ!
Ανακύκλωση!
Χρησιμοποιώ μαλλιά που έχουν περισσέψει (Ευχαριστώ τη Μαρία που με εφοδίασε!!!)και τα συνδυάζω με ότι μου κατέβει στο κεφάλι...
Εκείνη τη στιγμή!
Έμπνευση!
Όλα τα κομμάτια που φτιάχνω είναι μοναδικά.
Δεν φτιάχνω ξανά το ίδιο ούτε καν σε άλλο χρώμα γιατί απλά....Δεν θυμάμαι πως το έφτιαξα...!
Άλλωστε αυτή δεν είναι η αξία του χειροποίητου?

Μείνετε συντονισμένοι/ες !!!!

Συνεχίζεται.....
Το πρώτο μέλι!
Όταν ξεκίνησε να ασχολείται ο Άκης με τις μέλισσες,ήρθε και η στιγμή την Άνοιξη, να βγάλει το πρώτο μέλι.

Ναι! Ξέρω τι θα πείτε!
Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου...!
Όμως όχι..Δεν υπερβάλλω!
Ήταν υπέροχο, πεντανόστιμο και μοσχοβόλουσε λεμόνι.
Έχω κρατήσει λίγο και το φυλάω σαν τα μάτια μου.
Μπορεί να έχει κρυσταλλώσει (δύο χρόνια πια..)
Αλλά η μοσχοβολιά παραμένει..!

Δείτε το!








ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΘΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΜΑΤΟΣ!
ΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΕΔΩ